Yes we can!
week 46 - Het Financieele Dagblad
Een jaar geleden was ik met mijn collega¹s in New York bij de grote conventie van de Clinton Foundation. Daar werd een van onze ondernemingen door Bill Clinton persoonlijk uitgroepen tot partner van het Clinton Climate Initiative. Met dit predikaat kreeg onze uiterst duurzame en superieure lichttechnologie, eigendom van het kleinste lichtbedrijf ter wereld, in een klap internationale erkenning.
Iedereen viel over ons heen en wij vlogen letterlijk van de ene conferentieroom naar het andere luxe hotel in the Big Apple. Burgemeesters van veel wereldsteden waren in die dagen in New York en menigeen wilde het fijne weten van het Œnieuwe licht¹. Zo strandden we voor de lunch met een hoge ambtenaar van New York City in het Four Seasons Hotel voor een bespreking over openbare verlichting. Omdat er iets mis was gegaan met de reservering van het restaurant belandden we uiteindelijk in de lobby van het hotel letterlijk naast John McCain die met vrouw en kinderen net als wij de lunch op de Œgang¹ moest nuttigen.
Onze gast herkende McCain meteen en voelde zich erg ongemakkelijk en fluisterde ons toe wie deze, voor ons toen nog onbekende man was. Aangezien wij door de erkenning van Clinton nog met ons hoofd in de wolken liepen konden we het niet laten om Senator McCain aan te spreken en hem te vertellen van onze duurzame initiatieven. Hij leek oprecht geïnteresseerd, betrok zijn familie bij de discussie en gaf ons zijn visitekaartje. Hij gaf ons aan dat hij het de komende maanden waarschijnlijk erg druk zou krijgen maar dat hij graag op de hoogte wilde blijven van onze duurzame initiatieven.
De afgelopen week stond de hele wereld in het teken van de Amerikaanse presidentverkiezingen. Steeds als ik de afgelopen weken de debatten tussen Obama en McCain op televisie zag moest ik terugdenken aan onze ontmoeting met deze vriendelijke en geïnteresseerde man in New York. Met een vreemd gevoel van medelijden zag ik hoe hij het moest afleggen tegen zijn rivaal die de noodzaak van echte verandering wel over het voetlicht wist te brengen.
Zoals in de jaren 60 president J.F. Kennedy riep:²ik wil een man op de maan² die er vervolgens binnen een aantal jaren stond, zo roept de toekomstige president van Amerika om een duurzame verandering, om een betere wereld voor iedereen. Yes we can! scandeert Obama en iedereen krijgt onderhuids het gevoel dat het waar is en gaat ermee aan het werk.
Ik pleit al jaren dat er bij de transitie naar een duurzame wereld een onmisbare rol is weggelegd voor ondernemers. En zie hier de nieuwe slogan van TNT: ³Sure we can². De nieuwe 'payoff' zal de "can do-mentaliteit" van het bedrijf onderstrepen. TNT heeft sinds enkele jaren met de ondernemende CEO Peter Bakker aan het roer een rigoureuze, echt duurzame koerswijziging doorgemaakt. Zo helpt TNT bij de uitvoering van het World Food Programme. En met het initiatief 'Planet Me' draagt TNT bij aan een beter milieu, door energie-efficiënte kantoren te bouwen en over te schakelen op hybride en elektrische vervoersmiddelen.
De belangrijkste taak van wereldleiders, bestuurders, ondernemers, onderwijzers is het beste uit mensen te halen, deze weten te inspireren en te overtuigen dat er altijd een duurzaam alternatief is, dat het beter kan, dat het beter wordt. Yes we can!
Ruud Koornstra is duurzaam ondernemer bij Tendris.
ruud@fd.nl
