De feiten liegen niet
week 25 / 17-06-2009 Het Financieele Dagblad
Hoewel wij streven naar hetzelfde doel en onze bedrijven met een beetje fantasie en in alle bescheidenheid best op elkaar lijken had ik Ad van Wijk al jaren niet meer gesproken. Natuurlijk volgende ik het enorme succes van zijn duurzaamheidimperium met sympathieke en trotse belangstelling. Hij was in mijn ogen het vleesgeworden voorbeeld van succesvol duurzaam ondernemen.
Vorige maand vertegenwoordigden Ad en ik samen in een paneldiscussie met Tony Blair de Nederlandse ondernemende duurzame innovatiekracht. Hij gaf toen aan dat het niet alleen een beetje rommelde in de organisatie maar dat zijn bedrijf zich aan de rand van de afgrond bevond. Een ongelofelijk bericht en heel slecht nieuws, niet alleen voor Ad en zijn 1400 medewerkers maar zeker ook voor de duurzame transitie in de wereld. Econcern heeft een uitpuilende internationale prijzenkast, een grote deskundigheid, een internationale ambitie, betaalt geen belachelijke salarissen en bonussen en heeft een keur aan A1 aandeelhouders. Hoewel de familie Brenninkmeijer vorig voorjaar hun belang in Econcern alweer had verkocht, waren SHV van de familie Fentener-Van Vlissingen, Rabobank, Delta Lloyd, naast een zeer gemotiveerd medewerker collectief toch niet de minste aandeelhouders van dit heerlijke bedrijf. Succes verzekerd zou je zeggen.
Vorige week sprak ik Ad weer en inmiddels was het publiek geworden dat Econcern ophoudt te bestaan. Zichtbaar geraakt en twijfelend over de toekomst van de verschillende Econcern initiatieven en haar medewerkers, over zijn eigen toekomst en die van onze planeet bleef hij opvallend begripvol naar alle spelers in het Econcern drama. Toen ik Ad bij het verlaten van mijn kantoor het allerbeste toewenste draaide mijn maag om van boosheid. Hoe is het mogelijk dat wij ons zo in de luren laten leggen. Zijn er dan zo weinig mensen met lef om tegen de adviezen van Shell en andere conservatieve angsthazen in wel te kiezen voor duurzame energie voorziening. De duurzame toekomst wordt ook openlijk en nadrukkelijk vertraagd door de dominantie van de gevestigde orde in de talrijke duurzaamheiddenktanks. Zij zitten daar alleen om hun eigen belang te dienen, verwarring te zaaien en daarbij lijkt alles geoorloofd. Er is voor duurzame energievoorziening een oneerlijke startpositie die ontstaan is door het unieke lobby werk van de oude economie. Zo krijgen kolencentrales veel langere concessies dan windparken, gratis kabels van de overheid voor de distributie, hoeven hun centrales na afloop niet op te ruimen (windparken moeten na 20 jaar weer worden afgebroken) en betalen niets voor hun CO2-uitstoot. Als aan die ongelijke behandeling een einde wordt gemaakt ontstaat een eerlijke markt met nog betere financiële resultaten voor duurzaamheid.
Toch wordt de plug uit Econcern getrokken en we zouden ons daar allemaal persoonlijk voor moeten schamen. Het wrange is zelfs dat duurzame energieprojecten nu nog goedkoper zijn te realiseren door de lage prijzen voor grondstoffen. Er is werkelijk helemaal niets mis met de rentabiliteit van de energieprojecten van Ad van Wijk maar toch laten we ze sneuvelen terwijl we niet doorhebben dat we daarmee ook onszelf vernietigen.
Ruud Koornstra is duurzaam ondernemer bij Tendris.
ruud@fd.nl
