That's the way it is
week 31 / 29-07-2009 Het Financieele Dagblad
Vorige week dinsdag was ik sinds jaren weer eens bij een popconcert van het beste soort. U2 was in Nederland en op uitnodiging van Peter Bakker belandde ik onverwachts in de skybox van TNT in de Arena. Kort kwamen er gedachten op die je rustig kan vergelijken met jeugdsentiment. Niet alleen door U2 maar misschien nog wel meer door een flashback uit mijn vorige professionele leven. Als producent van televisieprogramma’s en events heb ik vanaf 1985, vijftien jaar lang aan de andere kant van het podium (backstage) gestaan. De adrenaline, het teamwork, de onverwachte tegenslagen, de energiegevende stress, het creëren zorgde er uiteindelijk altijd voor dat gebeurde waarvoor wij stonden omdat ‘The show must go on’.
Het meest indrukwekkende was misschien wel het World Liberty Concert. Een immens muziekspektakel dat plaatsvond op 8 mei 1995 in Arnhem. Het concert werd gehouden ter ere van de vijftigste viering van de bevrijding van Europa en is met zijn 100.000 bezoekers en de Eurovisie uitzending naar meer dan 45 landen het grootste herdenkingsconcert ooit gehouden in Nederland. Als locatie diende het terrein aan de voet van de John Frostbrug, die centraal stond in Operatie Market Garden en de daaropvolgende Slag om Arnhem. De bezetting en de bevrijding werden op theatrale en levensechte wijze nagespeeld. Optredens werden verzorgd door ondermeer Alan Parson, Art Garfunkel, Joe Cocker, Cyndi Lauper, Candy Dulfer, UB40, René Froger en let wel Marco Borsato als veelbelovend beginnend artiest in het voorprogramma.
Het twee uur durende concert werd live gepresenteerd door Walter Cronkite die precies vijftig jaar eerder op diezelfde plek als oorlogverslaggever ook had gestaan. Walter Cronkite overleed deze maand nadat hij zevenentwintig jaar geleden voor het laatst dagelijks op het Amerikaanse televisiescherm kwam om het avondnieuws bij CBS te presenteren. Nog steeds geldt Walter Cronkite bij het Amerikaanse publiek als de beste onder de televisiejournalisten. Op het gebied van geloofwaardigheid, intelligentie, evenwichtige aanpak. Ik zal nooit het moment vergeten dat Mister Cronkite na de generale repetitie liet weten dat hij op achtenzeventig jarige leeftijd het emotioneel niet aankon om het verhaal op deze heilige grond waar veel van zijn kameraden de dood hebben gevonden nogmaals te doen.
Met respect voor zijn gevoelens heb ik hem toen laten weten dat we de generale repetitie hadden opgenomen en dat wij zijn teksten er wel tussen zouden monteren. De volgende ochtend meldde mister Cronkite zich bij het productiekantoor en vertelde dat hij toch had besloten het verslag te doen. Want ondanks zijn emoties kon hij het niet over zijn hart verkrijgen om ‘ingeblikt’ en in zijn ogen niet ‘echt’ de wereld te herinneren aan deze gebeurtenis. Met een emotionele trilling in zijn stem zei hij: ‘Ik doe het toch en zal live on stage verslag doen van jullie concert, That's the way it is’. Legendarische woorden van een professional die het verschil voelde tussen echt en nep. Bij het verlaten van de Arena na een top concert was het mij weer duidelijk dat ook Bono dat onderscheid kent.
Ruud Koornstra is duurzaam ondernemer bij Tendris.
ruud@fd.nl
